سفیانی کیست؟
در روایتهای متعددی یکی از نشانههای حتمی ظهور امام مهدی (عج)، خروج سفیانی ذکر شده است.[1] نام وی عثمان بن عَنبَسه و از فرزندان ابوسفیان میباشد[2]، به همین دلیل به سفیانی معروف است. وی دارای صورتی سرخ، پوستی سفید و چشمانی زاغ میباشد.[3] او از شهرهای روم (شاید مراد اروپای فعلی باشد) بپا میخیزد و بر گردن صلیب دارد.[4]
در برخی روایتها آمده که وی در کوفه اعلام میکند هرکه سر شیعه علی بن ابی طالب را بیاورد، هزار درهم جایزه میگیرد.[5] در روایتی از امام صادق (ع) آمده است: زمان خروج وی ماه رجب است وخروج وی از آغاز تا انجام، 15 ماه میباشد که 6 ماه به نبرد میپردازد و 5 مکان مهم: دمشق، حمص، فلسطین، اردن و حلب را اشغال میکند و 9 ماه بر آنها فرمانروایی میکند.[6]
در بسیاری از روایتها از نبردی در مکانی میان مکه و مدینه بنام «بیداء» خبر داده شده است که سپاه سفیانی با امام مهدی (عج) و لشکریانِ آغازینِ ایشان در آن مکان رو در رو میشوند و سپاه دشمن در زمین فرو میرود. در روایتی آمده است که امیرالمؤمنین(ع) در تأویل آیه شریفه «ولَو تَری إذ فَزِعوا فَلافَوتَ»[7] میفرمایند که لشکر سفیانی به مدینه میآیند تا به «بیداء» برسند، خدا آنها را در زمین فرو میبرد.[8]
1. شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، دفتر انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، قم، ص650.
2. همان، ص 651.
3. شیخ نعمانی، الغیبة، ترجمه جواد غفاری، چاپ اول، 1363، کتابخانه صدوق، تهران، ص 435.
4. شیخ طوسی، الغیبة، بصیرتی، قم، ص 278.
5. همان، ص 273.
6. شیخ نعمانی، الغیبة، ص 426.
7. سوره سبأ، آیه 51.
8. سید محمد صدر، تاریخ غیبت کبری، ترجمه دکتر سید حسن افتخارزاده، نیک معارف، تهران، 1371، ص 648.